500+ madde
- çalıkkelimesf.Yüzünde yara izi bulunan.
- çalıkkelimesf.(Kişi için) cin çarpmış gibi delice hareket eden; haşarı; delimsi.
- çalıntıkelimesf.Çalınmış olan.
- çalkankelimesf.(Yara için) bulaşan; üreyen; yürüyen.
- çalpırakelimesf.eT.Pis, kötü (kadın).
- çamlıkkelimesf.(Arazi için) çam ağaçları çok olan.
- çanaçlıkkelimesf.(Erkek için) kadınsı; efemine.
- çandırkelimesf.(Koyun, keçi, köpek vb. için) ırkı karışık; melez.
- çankalkelimesf.Eğri.
- çaparızkelimesf.İt.Güç; çapraşık.
- çaprazkelimesf.Far.Çarpı işareti şeklinde birbiri üstünden geçen veya birbirini kesen.
- çardehkelimesf.Far.On dört.
- çarkakkelimesf.eT.Gevşek; yerinden oynamış.
- çarkıtkelimesf.Eski; bozuk.
- çarpılankelimesf.Çarpma işinin etkisinde kalmış olan.
- çatalkelimesf.Bir ucu iki ve daha çok parçaya ayrılmış olan.
- çatlakkelimesf.Henüz parçalara ayrılmamış, ancak yarılmış olan; üzerinde veya içinde çatlaklıklar görülen.
- çeğmelkelimesf.1.Yay ya da çengel biçiminde olan.
- çekenkelimesf.Çekme işlemini yapan.
- çekicikelimesf.Çekme eylemini yapan.
- çekidekelimesf.Far.Damlamış.
- çekimserkelimesf.Taraf tutmaktan kaçınan; müstenkif.
- çemankelimesf.Far.Salınarak yürüyen; nazlı.
- çemberlikelimesf.Çemberi olan.
- çenberîkelimesf.Far.Çember biçiminde olan; çember gibi.
- çerendekelimesf.Far.Otlayıcı; ot yiyen; otçul.
- çerepnekelimeis.Bul.Ekmek pişirmek için yapılmış toprak sac.
- çetirikkelimesf.Vücudu zayıf olan.
- çetmikelimesf.Açıkgöz.
- çevrikkelimesf.Döndürülmüş, çevrilmiş olan; dönük.
- çeyizlikkelimesf.Çeyiz için ayrılmış olan.
- çığırtkankelimesf.Çok bağırıp çağıran.
- çığşakkelimeis.Karışıklık.
- çıkarıkelimezf.Dışarı.
- çıkıkkelimesf.Normal hizasında olmayıp dışarı doğru taşkınlık yapan; çıkıntılı.
- çıkımkelimesf.(Ekin biçme, çift sürme için) bir defada tarlanın bir ucundan öbür ucuna kadar gidilebilecek genişlikte olan.
- çılgınkelimesf.Aklını kaçırmış; delirmiş; mecnun, (1935).
- çınkelimesf.Çin.Gerçek; doğru; sahih. [Yüknekî]
- çıngarukelimesf.Çin.Tam; şüphesiz.
- çıngıllıkelimesf.(Süs eşyası için) demir, bakır ya da gümüşten yapılma.
- çıplakkelimesf.Giyinik olmayan; üstünde hiçbir giyecek bulunmayan; soyunuk.
- çırkelimeis.Tırnakla yırtma, tırmalama, pençeleme veya herhangi bir şekilde yırtmayı ve bu sırada çıkan sesi anlatan kök. çır-mak, çır-ık, çır-mak-la-mak,…
- çıralıkkelimesf.(Odun için) çıra olarak kullanılmaya elverişli.
- çırlakkelimesf.İnce ve sürekli bir sesle ağlayan.
- çıtımıkkelimesf.Çok; bol.
- çıtırkelimeis.Yanan bir odun veya kömürün çıkardığı ses.
- çıvgankelimesf.(Hayvan için) zayıf, cılız ve ince.
- çiftkelimesf.Far.İki ve ikinin katları kadar olan.
- çiftekelimesf.Far.İki adet olarak bulunan; ikili.
- çiğkelimesf.eT.Pişmemiş.