- ayrıkkelimesf.eT.Birbirinden ayrı duran.
- imdikelimebağ.eT.Başına getirildiği cümleyi önceki cümle veya cümlelerin bir sonucu durumuna sokan, “buna göre, bu sebepten, şu hâlde, o hâlde, artık, şimdi”…
- bireykelimeis.eT.Bir bütün içinde bir birim oluşturan varlıklardan her biri; fert, (1935).
- evrilirkelimesf.eT.(Önerme için) konu ile yüklemin birbirinin yerine geçmesiyle doğruluğu bozulmayan.
- ikircilkelimesf.eT.İki ayrı anlamı olan; iki anlama gelen; iki türlü yorumlanabilecek nitelikte olan.
- yargılamakkelimef.eT.Bir kimse veya şey hakkında delillerden hareketle olumlu veya olumsuz bir karara varmak; onunla ilgili bir değer yargısına ulaşmak; muhakeme etmek.