yargılamak

kelimef.

gçl.[-r] [-l(ı)-yor]#145095

Köken

eT.yar-ġu-la-mak > yar-gı-la-mak

1
Bir kimse veya şey hakkında delillerden hareketle olumlu veya olumsuz bir karara varmak; onunla ilgili bir değer yargısına ulaşmak; muhakeme etmek.
2
huk.(Yargıç için) kendisine suç isnat edilen bir kimseyi, hakkında ileri sürülen delilleri inceleyerek onunla ilgili bir karara varmak; muhakeme etmek.
3
man.Bir yüklemin, önerme öznesine bağlanıp bağlanmadığını olumlamak.