500+ madde
- edatkelimeis.Ar.Alet; araç.
- edat grubudeyimBir isimle bir son çekim edatının meydana getirdiği kelime grubu.
- edat tümlecideyimCümlenin hiçbir ögesiyle doğrudan ilişkisi olmayan, cümleye çeşitli anlam ilgisi kazandıran, görüş ve duygular üzerine dikkati çeken, içinde edat…
- edāt-ı haberdeyimKoşaç.
- edatlıkelimesf.İçinde edat bulunan.
- edatlı tümleçdeyimEdatla kurulmuş tümleç.
- edenkelimeis.Cümlede fiilin dile getirdiği eylemi yapan varlık veya nesne; etken biçimde oluşa katılan öge; fail.
- eden adıdeyimFiilin dile getirdiği eylemi yapan varlık veya nesnenin adı.
- eden tümlecideyimEtken cümlede özne durumuna geçen edilgen bir fiilin tümleci.
- edevatkelimeis.Ar.Bir işi yapmak için aracı olan eşyalar; takımlar; aletler.
- edevāt-ı lāhikadeyimSona gelen edatlar; son ekler.
- edevāt-ı raptiyedeyimBağlama edatları.
- edilgenkelimesf.Edilme durumunda bulunan.
- edilgen çatıdeyim“-il” veya “-in” ekleriyle kurulan, öznenin yapılan işin etkisi altında kaldığını belirten fiil çatısı.
- edilgen fiildeyimEdilgenlik eklerini almış olan, öznesi belli olmayan fiil.
- edilgenleşmekelimeis.Edilgen durumuna gelme.
- edilgenleşmekkelimef.Edilgen durumuna gelmek.
- edilgenleştirilmekkelimef.Edilgen durumuna getirilmek.
- edilgenleştirmekkelimef. is.Edilgen duruma getirmek.
- edimkelimeis.Yapılmış, gerçekleşmiş iş; amel; fiil; performans.
- edim sözdeyimBir konuşmacının dinleyiciyi etkileyen; olumlu veya olumsuz tepki vermesine (edimde bulunmasına) yol açan sözleri.
- edimselkelimesf.Edim niteliğinde olan.
- edimsel bileşendeyimKonuşmacı ile göstergeler arasında bağıntıyı gerçekleştiren bileşen; kullanımsal bileşen.
- edinimkelimeis.Edinme işi; sahip olma.
- ef'alkelimeis.Ar.Fiiller; işler; hareketler; eylemler.
- eimme-i nuhātdeyimSöz dizimi bilginleri.
- ekkelimeis.eT.Bir nesnenin eksiğini gidermek için bitiştirilen parça; ilave.
- ek eylem (ek fiil)deyimİsim, sıfat, zamir gibi isim soylu kelimelerin cümlede yüklem olarak kullanılmasını sağlayan ve kökü (i-mek) kaybolmuş sadece eklerden meydana gelmiş…
- eklemekelimeis.Eklemek eylemi; katma; ilave etme.
- ekleme ünlüsüdeyimSöylenişi kolaylaştırmak için gövde ile çekim eki arasına konan ünlü.
- eklemelikelimesf.Eklemesi olan.
- eklemeli dillerdeyimBitişken diller.
- eklemlemekelimeis.Eklemle birleştirme eylemi.
- eklemlikelimesf.Eklemi olan.
- eklentikelimeis.Bir şeye eklenmiş küçük ve önemsiz kısım.
- eksiltikelimeis.Bazı cümlelerde, dikkat çekmek veya daha başka amaçlarla, ana fikir dışındaki ögeleri veya kelimeleri atma işi.
- eksiltili cümledeyimHeyecan veya başka sebeplerle bir kısmı söylenmemiş cümle.
- elfāz-ı müşterekedeyimBirden çok anlamı olan kelimeler.
- elfāz-ı müterādifedeyimEş anlamlı kelimeler.
- emir cümlesideyimBuyurma bildiren cümle.
- emir kipideyimEylemin yapılmasının buyrulduğunu, istendiğini bildiren fiil kipi.
- emr-i gāibdeyimFiil çekiminde emir kipi üçüncü teklik kişi.
- emsilekelimeis.Ar.Örnekler; paradigma.
- en az çaba kuralıdeyimKonuşmayı kolaylaştırmak için sözcük içindeki ses benzeşmelerine ve düşmelerine sebep olan kural.
- erilkelimesf.(Kelime için) erkek cinsten sayılan; müzekker, (1944).
- erillikkelimeis.Bir kelimenin eril olma durumu.
- eski biçim sözcükdeyimÇağdaş dil kurallarına aykırı olarak eski biçimini koruyan sözcük.
- Eski TürkçedeyimOrhun, Yenisey Yazıtları ile Göktürk ve Uygur belgelerinde kullanılan Türk dili.
- eş adlıdeyimYazılışları ve söylenişleri (gösterenleri) aynı, anlamları (gösterilenleri) ayrı olan (kelime); eş sesli; sesteş; homonim.
- eş adlılıkdeyimKelimelerde yazılış ve söyleniş bakımından aynı olma durumu; eş seslilik; sesteşlik.