500+ madde
- anlamsal alandeyimBir kelimenin köküne bağlı türevleri ile birleşenlerinin meydana getirdiği bütün kelimeleri kapsayan küme.
- anlatım bilimideyimAnlatım biçimlerini, üslûp şekillerini inceleyen edebî araştırma; stilistik.
- anlatım titremideyimAnlatımda mantık ve düşünce özelliğine göre meydana gelen titrem; anlatım tonu.
- anlatım tonudeyimAnlatım titremi.
- ara tümcedeyimBaşkalarının sözünü aktarmak veya bir konuda açıklamada bulunmak amacıyla bir cümle içinde iki virgül veya iki kısa çizgi arasına alınmış ek cümle.
- araç durumudeyimSözcüğün araç gibi kullanıldığını ya da zaman bildiren sözcüğün belirteç olduğunu gösteren durum, -in ekiyle yapılır
- araç durumuyla ikilemedeyimSözcüklerin her ikisinin de araç durum eki aldığı ikileme, için için.
- araç tümlecideyimEylemin hangi araçla yapıldığını, ne ile gerçekleştirildiğini belirten tümleç. Parayla aldım.
- arı dildeyimSöz varlığında hiçbir yabancı sözcük bulunmayan, yalnız kendi kurallarına ve değerlerine göre işleyen ve gelişen dil.
- arıtmacılıkkelimeis.Dilin doğru sayılan en küçük kurallarına dahi uyulmasını isteyen, gelişmeyi ve değişimi, özellikle aktarmayı reddeden görüş; arıtıcılık.
- art avurt ünsüzüdeyimArt avurt bölümünde teşekkül eden “l” ünsüzü.
- art damak ünsüzüdeyimDilin sırtının yükselerek damağa değdiği yerde akciğerden gelen havanın sürtünme veya sızma ile meydana getirdiği sesler; /k/, /g/, /ğ/.
- art zamanlı dil bilimideyimZaman içinde değişim geçiren dil bilim konularının evrimsel gelişimini ve bağıntılarını inceleyen dil bilim; art süremli dil bilim; tarihsel dil…
- artıklık derecesideyimNiteleme sıfatlarının daha fazlalık bildiren derecesi; üstünlük derecesi.
- asamkelimeis.Ar.Sağır; işitmeyen.
- asimilasyonkelimeis.Fr.Sindirme; özümleme.
- asli cümledeyimAna cümle.
- atıfkelimesf.Ar.Meyleden; yönelen.
- atıfkelimeAr.Meyletme; yönelme.
- avamilkelimeis.Ar.Sebepler.
- avurt ünsüzüdeyimDilin ucu damağa dayanmış hâlde iken akciğerlerden gelen hava avurt içine yayılmış olarak çıkarılan ses: /l/.
- ayrı seslideyimYazılışları birbirine benzemesine rağmen başka sesler veren harf veya heceler.
- ayrışabilirkelimesf.(Biçim birimi için) birleşik kelimelerin anlamı bozulmadan ayrılabilen. "Kitabevi”nin ikinci kelimesi olan “ev” ayrışabilir bir biçim birimidir.
- a’dād-ı rütbiyedeyimSıra sayıları.
- a’dād-ı tevziiyedeyimÜleştirme sayıları.
- Çağataycakelimeis.Yirminci yüzyılda yerini Özbekçe’ye bırakmış olan on beşinci yüzyıldan on dokuzuncu yüzyıla kadar Orta Asya’da kullanılan tarihî Türk lehçesi.
- cahd-ı müstağrakdeyimArap dilbilgisinde, bir diğer olumsuz geniş zaman kipi.
- cahd-ı mutlakdeyimArap dilbilgisinde, olumsuz geniş zaman kipi.
- çatıkelimeis.Yol, dere vb.nin ikiye ayrıldığı yer.
- çatı eklerideyimFiil köklerine getirilerek fiillerin çatısını ve anlamını değiştiren ekler.
- çekimkelimeis.Çekmek eylemi.
- çekim ekideyimKelimeleri cümlede kullanırken onları birbiri ile ilişkilendiren ekler.
- çekimlemekkelimef.(Cisimler için) genel çekim kanunu gereğince bir başka cismi çekmek.
- çekimsizkelimesf.Çekimi olmayan; cazibesiz.
- çekmekkelimef.Bir cismi, başka bir cisim kendisinde var olan kuvvetin etkisi ile harekete geçirmek, yürütmek; asılmak.
- cemkelimeis.Ar.Biriktirme, toplama
- cem'ilendirmekelimeis.Çoğul hâle getirme; çokluk hâle getirme işi.
- cem'ilenmekelimeis.Çoğul hâle gelme.
- cem'ilenmekkelimef.Çoğul hâle gelmek.
- cem-i müennesdeyimArapçada, "-āt" eki ile yapılan çoğul.
- cem-i mükesserdeyimArapçada kelimelerin kökü değiştirilerek yapılan semaî çoğul.
- cem-i mütekellimdeyimÇokluk birinci kişi.
- cem-i müzekkerdeyimArapçada "-in" ve pek az da "-un" ile yapılan çoğul.
- cem-i sahîhdeyimCem-i müennes ve cem-i müzekkerin ortak adı.
- cemü'l-cemkelimeÇoğulun çoğulu; katmerli çoğul.
- cerkelimeis.Ar.Çekme; sürükleme.
- cevher fiilideyimEk fiil.
- çeviri yazıdeyimBir dilde yazılmış olan bir metni, özel işaretlerle bütün ses özelliklerini göstererek başka bir yazıya aktarma işi; yazı çevirimi; transkripsiyon.
- çevreselkelimesf.Çevre ile ilgili olan.
- cezakelimeis.Ar.İyi veya kötü karşılık.