isabet

kelimeis.(isa:bet)

Ar.ṣevāb > iṣābet

اصابت

  1. 1

    Tam yerini bulma; tam üstüne düşme; rastlama.

  2. 2

    Tam yerinde ve zamanında iş görme veya söz söylemiş olma.

  3. 3

    (Atılan şeyler için) hedefi bulma; vurma.

  4. 4

    (Şans oyunu vb. çekilişler için) çıkma; kazanma.

  5. 5

    (Söz, öneri, düşünce vb. için) uygun düşme; yerinde olma; yanılmama.

  6. 6

    Güzel rastlantı.

  7. 7

    ünl.“Çok iyi oldu! Çok güzel! Tam yerinde!” anlamlarında kullanılır.