bez

kelimeis.

eT.be-mek (sert, sıkı, sağlam olmak) > bēz

  1. 1

    biy.İçinden geçen kandan veya kendi öz suyundan bazı maddeleri ayrıştırarak özel salgılar çıkaran organ; gudde, iç salgı bezi.

  2. 2

    {eT}Etle deri arasında bulunan kabarcık; tümör; çıban; beze.

    [DLT][EUTS][Gabain][İKPÖy.]