başlık
kelimeis.-ğıKöken
baş-lık
بشلق
Anlamlar
- 1
Korumak amacıyla başa giyilen nesne; takke; külah; serpuş; miğfer; agel; arakiye; bere; börk; kabalak; kalpak; kep; kavuk; taç.
- 2
Hayvan koşumlarının başa geçirilen kısmı.
- 3
{ağız}Gem.
[DS]
- 4
{ağız}Yular.
[DS]
- 5
{ağız}Yulara takılan boncuk örmesi.
[DS]
- 6
Gelinlerin başına konulan süslü taç.
- 7
{ağız}Kadınların başlarına taktıkları çevresine altın dizilmiş bir tür taç.
[DS]
- 8
Bir yazının baş kısmında yer alan ve genellikle içeriğini öz olarak belirten adı.
- 9
{ağız}{eAT}folk.Anadolu’da bir gelenek olarak evlenecek delikanlının kızın ailesine verdiği para; mihr-i muaccel; kalın.
[DS]
- 10
Dişçi ve berber koltukları gibi eşyada baş koymağa mahsus yer.
- 11
Bir sütunun, bir direğin tepeliği.
- 12
Marangozluk ve demircilikte bazı parçaların düzgün durması için baş taraflarına takılan gönyeli parça.
- 13
{ağız}Tekerlek parmaklarının takılı olduğu yuvarlak; top.
[DS]
- 14
Avcı olarak yetiştirilmekte olan doğan, şahin gibi kuşların gözlerini de örtecek şekilde giydirilen küçük külah.
- 15
{ağız}Kurşun kalemin ucuna takılan madenî kapak.
[DS]
- 16
{ağız}İyi yanması için tandıra küme yapılan tezek.
[DS]
- 17
{ağız}Mal değişiminde bir tarafın, üste almış olduğu para vb. şey.
[DS]
- 18
{ağız}Tandıra hava girmesi için açılan delik.
[DS]
- 19
{ağız}Kalın samanla karışık arpa veya buğday.
[DS]
- 20
{ağız}Tandırı yakmak için kullanılan iri saman.
[DS]
- 21
{ağız}Boğa güreşinde üstün gelen boğa.
[DS]
- 22
Şalvar uçkurluğu.
- 23
{ağız}sf.(Tarla, bahçe vb. için) bağımsız; hisseli değil.
[DS]