karışma

kelimeis.

kar-ış-ma

  1. 1

    Birbiri içine girme eylemi; karışık hâle gelme.

  2. 2

    Birbiri içinde dağılma.

  3. 3

    Alt üst olma; düzeni gitme; düzensiz hâle gelme.

  4. 4

    Bulanma; saydamlığını kaybetme; duruluğu gitme.

  5. 5

    Birinin işine veya sözüne müdahale etme; engelleme.

  6. 6

    Katılma; girme; dahil olma; aralarında kaybolma.

  7. 7

    Bakma; ilgilenme.

  8. 8

    Cin ve perilerle ilgisi olma.

  9. 9

    huk.İki taşınmazın birbirinden ayrılamayacak hâle gelmesi durumu.

  10. 10

    iletş.İletişimi bozacak veya saptıracak şekilde iki telin veya kanalın birbirine değmesi veya girmesi.