pabuç

kelimeis.-cu

Far.pā (ayak)+pūş (örten)

  1. 1

    Ayakkabı.

  2. 2

    Masa ve sandalyenin ayağına takılan plastik giydirme.

  3. 3

    Ahşap bir direği nemden korumak için oturduğu zemine yerleştirilmiş taş parçası.

  4. 4

    Bir yapının taşıyıcı elemanlarının yüzeye yaptığı basıncı dağıtmak amacıyla ögenin altına yapılan ve taşıyıcıdan daha geniş yüzeyli ve çıkıntılı dayanma parçası; sömel.

  5. 5

    Bir duvarın tabanında çıkıntı oluşturan kâgir bölüm.

  6. 6

    Minarelerde kürsüden gövdeye geçişi sağlayan bölüm.

  7. 7

    Otomobillerde ve dönel hareketi bulunan makinelerde dönüşü ve hareketi yavaşlatmak veya durdurmak için dönel parçaya sürtünen ögeyi tutan geniş yapılı parça; fren pabucu.

  8. 8

    dnz.Dikme ve puntel gibi parçaların yerlerinden oynamaması için bunların dayandıkları yüzeylere açılan yuva.

  9. 9

    Eskiden, mestin üzerine giyilen ökçesiz ayakkabı.