amir

kelimesf.(a:mir)

Ar.emr > āmir

آمر

  1. 1

    Emreden; emredici; buyuran; buyurucu.

  2. 2

    Sözünü geçiren.

  3. 3

    is.Sorumluluğu altında çalışanlara bir işin yapılmasını veya yapılmamasını kesinlikle istemek yetkisine sahip görevli; üst.