ÖtükenTürkçe Sözlük

Aramadde başıanlamlar/

caf

kelimeis.

Köken

caf / cıf (yans.)

Anlamlar

1
Gevezelik, ağız kalabalığı etmeyi, bu tarz ötüşmeyi anlatan kök. caf caf, caf cuf, cafcaflı.
[Zülfikar]

Aynı kökten5

caf
cafcaf
cafcuf
caflama
cıf

Yaşar Çağbayır, Ötüken Türkçe Sözlük — Türkiye Türkçesinin tarihî ve etimolojik sözlüğü, beş cilt.

Kısaltmalar cetveli →

249.223 madde · 368.350 anlam · 130.020 deyim bağı · 112.130 kaynak künyesi.

Dönem etiketleri {eT} Eski Türkçe, {eAT} Eski Anadolu Türkçesi, {OsT} Osmanlı Türkçesi, {ağız} ağızlar. Kaynak kısaltmaları için basılı eserin 22. sayfasındaki cetvel esas alınmıştır.

Çevriyazı işaretleri (ḳ ṣ ṭ ẓ ḥ ḫ ḍ ḏ ŋ ī ē ā) kaynak metnin kendi web fontundaki bozulmalar çözülerek yeniden kurulmuştur; her düzeltme basılı esere karşı doğrulanmıştır.