salak

kelimeis.-ğı

sal-mak > sal-ak

صلاق

  1. 1

    {OsT}{ağız}Hayvan otlatılan yer; mera; hayvan otlatmak için konup göçülen arazi; otlak.

    [DS]

  2. 2

    {ağız}Yayla ya da kırlarda hayvanları toplu bulundurmak için yapılmış üstü açık korunak.

    [DS]

  3. 3

    {ağız}Hayvanların yazın yattıkları ya da dolaştıkları dört yanı çevrili üstü açık yer.

    [DS]

  4. 4

    {ağız}Ağıl; mandıra.

    [DS]

  5. 5

    {ağız}Evlerin bodrumlarında hayvanlara ayrılan yer.

    [DS]

  6. 6

    {ağız}Orman içinde kışın davarların barındığı ve beslendiği yer.

    [DS]