adam

kelimeis.

Ar.ādem

آدم

  1. 1

    {eAT}(Cinsiyeti dikkate alınmadan) insan; kişi .

  2. 2

    Bir tek kişi.

  3. 3

    Cinsiyeti erkek olan kişi.

  4. 4

    Yetişkin erkek.

  5. 5

    Yüksek makam sahibi, tanınmış kişi.

  6. 6

    İnsana yakışır olumlu nitelikleri bulunan, erdem sahibi olmuş, kendisine güvenilir, dürüst kişi.

  7. 7

    Mesleğinin hakkını veren, çalışma alanı ve kişisel davranışları ile tanınan, işinin ehli olan kişi.

  8. 8

    Görevli, çalışan, müstahdem, hizmetli.

  9. 9

    (Kadına göre) Erkek eş, koca.

  10. 10

    Destekçi; koruyucu. «Bakanlıkta adamın yoksa senin iş yatar.»

  11. 11

    Birinin tarafını tutan, tarafsız olamayan, yardakçılık eden. «Ona güven olmaz, patronun adamıdır.»

  12. 12

    Karşı taraf veya rakip (çokluk hâlde). «Adamlar bizi pestile çevirdiler.» 13. Belirsiz şahıs; gayri muayyen kimse. «Adamın tepesi atıyor.»

  13. 13

    Birinin koruduğu kişi.

  14. 14

    (Kişi için) alçakgönüllülük göstermek amacıyla kendisinden bahsederken kullandığı söz. “Adamın içi parçalanır yahu buna.”

  15. 15

    ünl.Alay ederek bir teklifi reddetmede kullanılır. “Adam (sen de), eski deliler de kalmadı!” Ahmet Rasim.