ilkel

kelimesf.

ilk-el

  1. 1

    Ortaya çıktığı ilk durumda kalmış bulunan; başlangıçtaki basitlik içinde olan; iptidai; basit; primitif.

  2. 2

    Zaman bakımından ilk çağların özelliğini taşıyan; gelişmemiş.

  3. 3

    Bir gelişme zinciri bulunmasına rağmen henüz gelişmenin başlangıcında yer alan; primitif.

  4. 4

    mecaz.Uygarlığın gerekleri olan bilgi ve eğitimi almamış; eğitimsiz; kültürsüz; görgüsüz; kaba saba; ham; medeniyetsiz.

  5. 5

    İhtiyaca göre, teknik imkânlar yeterince hesaplanıp düşünülmeden yapılmış; üstünkörü; basit; iptidai.

  6. 6

    biy.Körelmiş bir organın taslağı veya bir organın ilk izlerini taşıyan.