kabuk

kelimeis.-ğu

kab-mak > kab-uk

  1. 1

    Bitkilerin gövde ve dallarının dış yüzeyini kaplayan, genişleme ve kalınlaşmaya uygun kısmı.

  2. 2

    Meyve ve sebzelerin değişik nitelikteki dış yüzeylerini kaplayan tabaka.

  3. 3

    Yumurtanın dışındaki kireçli sert yüzey.

  4. 4

    Ekmek vb’nin pişme sırasında dış yüzeyinde oluşan sert tabaka.

  5. 5

    gnşl.Herhangi bir şeyin sertleşmiş dış yüzeyi.

  6. 6

    gök b.Bir gök cismini dıştan saran sert oluşum.

  7. 7

    Bazı canlıların vücudunu örten kireç ya da kemiksi yapı.

  8. 8

    tıp.Deri üzerindeki bir açık yaranın üzerini kaplayan sertleşmiş ölü dokular birikintisi.

  9. 9

    {ağız}Odun parçası; yonga.

    [DS]