müstakil

kelimesf.-lli

Ar.ḳıllet => müstaḳill / müstaḳille

مستقل مستقله

  1. 1

    Bağımsız.

  2. 2

    Kullanış yönünden başka bir şeye veya yere bağlı olmayan; kendi başına olan.

  3. 3

    Kullanış yönünden belli bir kimse veya bir işe ayrılmış olan.