kirtgünmek

kelimef.

kertǖ (doğru) > kertü-k > kert(ü)-g-ün-mek

  1. 1

    İnanmak; itikat etmek.

    [DLT][EUTS][Gabain]

  2. 2

    Gerçeklemek.

    [DLT][Gabain]