fıkıh

kelimeis.-khı

Ar.fıḳh

فقه

  1. 1

    Bir şeyi yeterince ve gereği gibi anlayıp bilme; bilgili olma.

  2. 2

    din. İslam hukukunda, din ve dünya işleriyle ilgili uygulama alanını konu alan bilim dalı.