muamele

kelimeis.(mua:mele)

Ar.ʿamel > muʿāmele

معامله

  1. 1

    Davranış biçimi; davranma; tutum.

  2. 2

    Bir iş veya resmî evrak üzerinde yapılan ve yürütülen iş ve işlemlerin tümü; formalite; işlem.

  3. 3

    Yol; yöntem; iz; tutum.

  4. 4

    kim.Bir birleşiğin üzerine ayrıştırmak için uygun kimyasal uygulama.

  5. 5

    Belli kuralları uygulayarak iki maden veya birleşiğin bir araya getirme.

  6. 6

    tic.Alışveriş; ticaret; sarraflık; para işleri.

  7. 7

    huk.Bir hukukî sonuç doğurmak amacıyla bir veya daha çok kişinin açıkladığı irade beyanı; işlem.