tutu

kelimeis.

tut-uġ

طوتو

  1. 1

    Rehin; ipotek.

    [DS]

  2. 2

    {ağız}Paranın veya bir malın değeri; kıymet.

    [DS]

  3. 3

    {ağız}Güvey evinden gelin evine gönderilen ilk armağan.

    [DS]

  4. 4

    {ağız}folk.Nişanlılara tarafların gönderdiği armağanlar.

    [DS]

  5. 5

    {ağız}folk.Nişan.

    [DS]

  6. 6

    {ağız}İki kişi arasında önceden belirlenen ve üçüncü bir kişi araya girdiğinde anlaşmalı kişilerden diğerinin bilgisi dahilinde olduğuna dair üçüncü kişiye verilen mendil, çakı gibi bir teslim tesellüm eşyası. “Şu mendili tutu olarak eve götür de sana ba

  7. 7

    {ağız}Belirti; iz; işaret.

    [DS]