akıl

kelimeis.-klı

Ar.ʿaḳl (köstek)

عقل

  1. 1

    İnsanın kendi davranışlarını tanımasına, bilmesine ve değerlendirmesine yarayan kabiliyeti; anlak; beyin; derk; dimağ; havsala; izan; kafa; kavrayış; kiyaset; natıka; us.

  2. 2

    İyiyle kötüyü, doğruyla yanlışı, gerçekle yalanı ayırt edebilme gücü; ufuk.

  3. 3

    Bellek; hafıza.

  4. 4

    Düşünce ve kanaat.

  5. 5

    İdrak; anlayış; fahime; fetanet; feraset; basiret; müdrike; müfekkire.