akıl
kelimeis.-klıKöken
Ar.ʿaḳl (köstek)
عقل
Anlamlar
- 1
İnsanın kendi davranışlarını tanımasına, bilmesine ve değerlendirmesine yarayan kabiliyeti; anlak; beyin; derk; dimağ; havsala; izan; kafa; kavrayış; kiyaset; natıka; us.
- 2
İyiyle kötüyü, doğruyla yanlışı, gerçekle yalanı ayırt edebilme gücü; ufuk.
- 3
Bellek; hafıza.
- 4
Düşünce ve kanaat.
- 5
İdrak; anlayış; fahime; fetanet; feraset; basiret; müdrike; müfekkire.
Bu sözcükle kurulan deyimler37
- akıl almak (danışmak)
- akıl almaz
- akıl çelmek
- akıl danışmak
- akıl defteri
- akıl delisi
- akıl dışı
- akıl dişi
- akıl doktoru
- akıl durdurucu
- akıl eksikliği
- akıl erdirememek
- akıl ermezlik
- akıl etmek
- akıl fıkarası
- akıl gitmek
- akıl hastahanesi
- akıl hastalığı
- akıl hocası
- akıl için yol birdir
- akıl kârı
- akıl kethüdası
- akıl kumkuması
- akıl kutusu
- akıl öğretmek
- akıl satmak
- akıl terellelli
- akıl var, izan var
- akıl yormak
- akıl zayıflığı
- akılda kalmak
- akıldan çıkarmak
- akıldan çözmek
- akıldan geçirmek
- akıldan gitmemek
- oyma akıl
- veresiye akıl