kriz

kelimeis.(kıriz)

Yun.krisis (dönüş, karar) > Fr. crise

  1. 1

    İlerlemiş bir hastalığın anîden ve şiddetle kötüye gitmesi.

  2. 2

    Mikroplu bir hastalıkta (antibiyotikler bulunmadan önce) ortaya çıkan ve sonu her zaman iyileşmeye giden anî ve yoğun değişiklik.

  3. 3

    Fizyolojik bir rahatsızlıkta, tekrar tekrar ortaya çıkan şiddetli ağrı veya sıkıntı; nöbet.

  4. 4

    Bir duygunun, bir ruh halinin şiddetli biçimde dışa vurması; nöbet.

  5. 5

    Bağımlılık yaratan bir şeye duyulan anî istek.

  6. 6

    Büyük bir sorun veya güçlü bir heyecanın etkisiyle davranışlarını kontrol edemeyen ve ağlama, gülme, bağırma, kırma dökme gibi aşırı tepkiler gösteren kişinin durumu; sinir krizi; ruhsal dengesizlik.

  7. 7

    mecaz.Bir kişinin, grubun veya toplumun yaşayışında, bir kuruluşun işleyişinde, bir etkinliğin sürmesinde olayların değişik yönlerde ve değişik biçimlerde gelişmesiyle ortaya çıkan güç ve bunalımlı dönem; bunalım; buhran.

  8. 8

    mecaz.Bir malın, ihtiyaç duyulan bir ürünün çok kıt olması durumu; bulunmaması hâli; eksiklik; kıtlık.