yaman

kelimesf.(eT. yama:n)

yaǻ-man

يمان

  1. 1

    {OsT}{ağız}{eAT}{eT}Kötü; fena; korkunç; hoş olmayan.

    [DLT][DS][EUTS][Mühennâ]

  2. 2

    {ağız}(Kişi için) işini iyi bilen; tuttuğunun koparan; iş bilir; kurnaz; becerikli.

    [DS]

  3. 3

    {eAT}Şiddeti ve gücü olağanüstü olan; etkisi yoğun; şiddetli.

  4. 4

    {eAT}Kötülük; fenalık; musibet.