rabıta

kelimeisim(ra:bıta)

Arapçarābıṭ > rābıṭa

رابطه

  1. 1

    İlgi; alaka; bağ; münasebet; ilişki.

  2. 2

    Mensup olma; bağlılık.

  3. 3

    Uyumluluk; birbirini tutma; tutarlılık.

  4. 4

    İki şeyi birbirine bağlayan ip vb. şey.

  5. 5

    Nizam; düzen; tertip; sıra.

  6. 6

    dilbilgisiCümleleri birbirine bağlayan kelime; bağlaç.

  7. 7

    tasavvufKendini bir bütünlük içinde mürşide teslim etme; dervişin şeyhe bağlanması.

  8. 8

    Nakşibendîlikte, müridin, kendini ölmüş, kefenlenmiş ve mezara konmuş varsayıp, hayalinde canlandırdığı mürşidinin iki kaşı arasına bakarak ruhaniyetinden feyiz almaya çalışması.

  9. 9

    Birbirine geçmelerle bağlanacak biçimde döşenmiş ahşap taban.