Ötüken

bağacuk

kelimeisim-ğu
{Eski Anadolu Türkçesi}

Köken

bāġa-cuk

باغه جق

Anlamlar

  1. 1

    Eskiden kaleyi kuşatanların, kaleye yaklaşarak duvar delmekte kullandıkları seyyar kulübe.