koyun

kelimeis.

kōn-in / koy > koy-un

  1. 1

    zool.Geviş getirenlerden başı gövdesine göre küçük, çoğunluğu boğum boğum boynuzlu, eti, sütü, derisi ve yünü için yetiştirilen, küçükbaş evcil bir hayvan, (Ovis aries).

  2. 2

    Bu hayvanın damızlık dişisine verilen isim.

  3. 3

    Bu hayvanın erkek ve dişisine ait altı aylıktan büyüklerinin kasaplık eti.

  4. 4

    mecaz.Kendisine söylenen her şeyi itirazsız kabullenen; verilen talimatlara harfiyen uyan; uysallığı aptallık derecesine vardırmış kimse.

  5. 5

    mecaz.Kendisini idareden aciz kimse.

  6. 6

    {ağız}Koyun sürüsü.

    [DS]

  7. 7

    sf.(Giyecek, kürk vb. için) bu hayvanın postundan yapılmış.