süseğen

kelimesf.

süs-mek > süse-gen > süseğen

سوسه كن

  1. 1

    {OsT}{eAT}(Hayvan için) boynuzla vuran; boynuzlayan; tos vuran; süsen.

  2. 2

    {ağız}Süsmeye alıştırılmış.

    [DS]