ölüm

kelimeis.

öl-mek > öl-üm

  1. 1

    {eT}(İnsan, hayvan ve bitki gibi canlı bireyler ile doku ve hücreler için) hayatın, canlılığın tam ve kesin olarak sona ermesi; yaşama özgü niteliklerin kesin olarak yitmesi ve yıkıma uğraması; vefat; mevt; irtihal. [İK

    [DLT][ETY][EUTS][Gabain]

  2. 2

    Yaşamın, belli bir zaman kesiti veya bir tarih olarak ele alınan sonu.

  3. 3

    Ölmek eylemi ve biçimi; bir ölüme ilişkin ayrıntılar.

  4. 4

    Ölümü haber veren veya çağrıştıran şeyler.

  5. 5

    huk.İdam cezası.

  6. 6

    (Kuruluşlar için) etkinliğin durması; işleyişin sona ermesi.

  7. 7

    Ölümü çevreleyen koşulların tümü.

  8. 8

    mecaz.Bedensel ya da ruhsal yönden büyük üzüntü ve sıkıntı; katlanılması çok zor durum.

  9. 9

    mecaz.Sağlığın büyük ölçüde bozulması; güç ve kuvvetin zayıflaması.

  10. 10

    mecaz.Sona erme; yok olma.

  11. 11

    huk.Kişiliğin sona ermesi.

  12. 12

    isl. Ölüm meleği olan Azrail’in insanın ruhunu bedeninden alması ile gerçekleşen fiilî durum.

  13. 13

    ünl.Gösteri sırasında bir kimsenin ölümünü istemek için söylenen söz.