yamak

kelimeis.-ğı

* yā-mak (yaklaşmak) > yama-mak > yama-k

  1. 1

    Bir işte yardımcı olarak çalışan kimse; yardımcı uşak.

  2. 2

    mecaz.Bir kimsenin etkisinde kalan ve ondan bağımsız iş yapamayan kişi.

  3. 3

    Yeniçeri ocağında topçu ve humbaracı adaylarına verilen ad.

  4. 4

    Eskiden sefere katılmayarak sınır kalelerinde kalan asker.

  5. 5

    {ağız}Bağ, bahçe, tarla sulama işlerine bakan kimse.

    [DS]

  6. 6

    {ağız}Kalaycı çırağı.

    [DS]

  7. 7

    {ağız}Ortak.

    [DS]

  8. 8

    {ağız}sf.Başkasının sırtından geçinen; asalak.

    [DS]