karıştırmak

kelimef.

kar-ış-tır-mak

  1. 1

    Karışmak işini yaptırmak; karışmasını sağlamak.

  2. 2

    Bir şeyi karışık hâle getirmek; düzensiz ve dağınık duruma getirmek.

  3. 3

    Birçok şeyden bir karışım meydana gelecek biçimde bir karışım yapmak; birbirine katmak.

  4. 4

    Ne olduğunu, nasıl olduğunu anlamak için bir bir incelemek; bakmak; elle yoklamak; elden geçirmek.

  5. 5

    Ayırt edememek; kim olduğunu seçememek; tam olarak anlayamamak; birini öteki sanarak aldanmak.

  6. 6

    Sırasını, yerini şaşırmak.

  7. 7

    (Akıl, zihin vb. için) şaşkınlığa, kuşkuya düşürmek; bozmak; bulandırmak.

  8. 8

    (Alet vb. için) kurcalamak; oynamak; bozmak.

  9. 9

    Gözden geçirmek; üstünkörü okumak.

  10. 10

    Olumsuz sayılan bir şeyi içine almak; dahil etmek.

  11. 11

    Dibinin tutmaması, taşmaması, kesilmemesi için pişen yemeği kaşıkla alt üst etmek.