damıtmak

kelimef.

gçl.[-ır]#31294

Köken

eT.tam-mak (damlamak) > tam-uz-mak > dam-ıt-mak

1
Bir karışımda bulunan uçucu maddeleri kapalı kapta ısıtarak önce buharlaştırmak ve sonra da soğutup yoğunlaştırmak suretiyle damla damla ayırmak, (1935).