çakaçak

kelimeisim(ça:ka:ça:k)-ğı

Eski Türkçeçak (yans.) > Far. çāk-ā-çāk

چاكا چاك

  1. 1

    Sert şeylerin birbirine çarpmasından çıkan ses.

  2. 2

    {Osmanlı Türkçesi}Silah çatışmalarından çıkan ses.