sıkgın

kelimesf.

sık-mak > sık-kın / sık-gın

  1. 1

    (Hava için) bunaltıcı; sıkıcı.

  2. 2

    (Kişi için) parasal sıkıntı çeken.

  3. 3

    (Kişi için) sıkıntılı; üzgün.

  4. 4

    (Kişi için) sıkıcı.

  5. 5

    (Hayvan için) yayla, otlak bulamamış.

    [DS]