tarla

kelimeis.(ta’rla)

eT.tār-mak (saçmak, dağıtmak) > tar-ı-mak (tarlayı işlemek) > tar-ı-ġ (ekin, bitki; arpa, buğday; tane, tohum; aşlık) > tar-ıġ-lāġ > tar-lāġ > tar-lā

  1. 1

    Üzerinde ürün yetiştirilen sınırları belli toprak parçası; geniş çaplı tarım yapılan yer.

  2. 2

    Deniz ürünlerinin bol bulunduğu yer.