üfleç

kelimeisim-ci

üf (yans.) > üf-le-ç

  1. 1

    Sanayide eritme ve kaynak yaparken, laboratuarlarda yüksek sıcaklık elde etmek için kullanılan alev fışkırtan alet; üfleç; şalumo.

  2. 2

    Bir ortamdaki kirli havayı boşaltan ya da temiz hava veren aygıtlara verilen ad.

  3. 3

    Bir buhar kazanının ocağına sıkıştırılmış gaz ya da hava vermeye yarayan aygıt; körük.

  4. 4

    Kuyumculukta ocağa üflemekte kullanılan eğri boru; kamışçık.

  5. 5

    Harman makinelerinde tanelerin samandan ayrılması için hava üfleyen aygıt; vantilatör.