üfleç
kelimeisim-ciKöken
üf (yans.) > üf-le-ç
Anlamlar
- 1
Sanayide eritme ve kaynak yaparken, laboratuarlarda yüksek sıcaklık elde etmek için kullanılan alev fışkırtan alet; üfleç; şalumo.
- 2
Bir ortamdaki kirli havayı boşaltan ya da temiz hava veren aygıtlara verilen ad.
- 3
Bir buhar kazanının ocağına sıkıştırılmış gaz ya da hava vermeye yarayan aygıt; körük.
- 4
Kuyumculukta ocağa üflemekte kullanılan eğri boru; kamışçık.
- 5
Harman makinelerinde tanelerin samandan ayrılması için hava üfleyen aygıt; vantilatör.