yanak

kelimeisim-ğı

Eski Türkçeyaŋ-mak (dönmek) > yaŋ-ak

  1. 1

    Yüzün şakak, göz, burun, ağız, çene ve kulak arasında kalan yan bölümü.

  2. 2

    Bir kapı veya pencere açıklığında yer alan duvar kalınlığı.

  3. 3

    Bir makine ya da eşyada kapak, destek vb. görevler üstlenen yan yüz.

  4. 4

    Otomobil lastiğinin yuvarlanma düzleminden yukarı doğru uzanan yüzeylerden her biri.

  5. 5

    Marangozlukta, geçme birleştirmelerde diş ya da yivin dışında kalan tahta kalınlığını oluşturan yüzey.