ötüken

kelimesf.

ö-mek > ö-t-mek1 > öt-ü-mek > ötüg-ken / Moğ. etügen (yer tanrıçası) / iduġan / uduġan (Kadın kam)

  1. 1

    Geçen; eski; yaşlı; kadim.

    [Starostin]

  2. 2

    is.Her şeyin eskisi.

    [Starostin]

  3. 3

    Terk edilmiş çadır yeri; eski yurt.

    [Starostin]

  4. 4

    Eski topraklar; eski memleket.

    [Starostin]

  5. 5

    Ata ruhlarına dua edilen yer; dua mahalli; niyaz kapısı.

  6. 6

    öz.Türklerin anayurtları.