ÖtükenTürkçe Sözlük

Aramadde başıanlamlar/

eb

kelimeis.

Köken

eb (yans.)

Anlamlar

1
Rastgele yapılan, düzensiz hareketleri anlatan kök. eb-e-le-k sebelek
[Zülfikar]

Aynı kökten11

eb
eb
ebel
ebelek
ebenlemek
ef
emcek
emicek
öv
öy
üy

Yaşar Çağbayır, Ötüken Türkçe Sözlük — Türkiye Türkçesinin tarihî ve etimolojik sözlüğü, beş cilt.

Kısaltmalar cetveli →

249.223 madde · 368.350 anlam · 130.020 deyim bağı · 112.130 kaynak künyesi.

Dönem etiketleri {eT} Eski Türkçe, {eAT} Eski Anadolu Türkçesi, {OsT} Osmanlı Türkçesi, {ağız} ağızlar. Kaynak kısaltmaları için basılı eserin 22. sayfasındaki cetvel esas alınmıştır.

Çevriyazı işaretleri (ḳ ṣ ṭ ẓ ḥ ḫ ḍ ḏ ŋ ī ē ā) kaynak metnin kendi web fontundaki bozulmalar çözülerek yeniden kurulmuştur; her düzeltme basılı esere karşı doğrulanmıştır.