tābi

kelimesıfat(ta:bi:)-i’ı

Arapçatebʿ > tābiʿ

تابع

  1. 1

    Bir topluluğun, bir yönetimin ya da kimsenin yönetimi, denetimi veya egemenliği altında bulunan; bağımlı.

  2. 2

    (Kişi için) kendisini başka birinin iradesine bırakmış olan; bağımlı.

  3. 3

    (Eylem, olgu ve durum için) gerçekleşmesi başka bir şeyin sağlayacağı koşulu gerektiren; gerçekleşmesi onun koşulları ile sınırlanmış durumda olan; bağlı.

  4. 4

    matematikFonksiyon.

  5. 5

    isl. Hz. Muhammed’in ashabından en az biri ile tanışmış görüşmüş ikinci kuşak Müslümanlara verilen ad; tabiîn; tabiun.