elek

kelimeis.-ği

eT.*élgē-mek > élge-k > ele-k

  1. 1

    Un gibi toz hâlinde bulunan veya taneli maddelerin içinde bulunan yabancı maddeleri veya daha iri ve kalın olanlarını ayırmak amacıyla kullanılan tahta, plastik gibi katı bir çerçevenin bir tarafına gerilmiş gözenekli tel, lif, kumaş vb. ile yapılmış araç

  2. 2

    argo.Fahişe.

  3. 3

    argo.Edilgen eşcinsel erkek.

  4. 4

    argo.sf.(Kaleci için) çok gol yiyen.

  5. 5

    argo.Çok delikli; deliği çok olan.