savaş

kelimeis.

eT.*saǻ-ā-mak > saǻ-a-ş

صواش

  1. 1

    {OsT}{eAT}İki ve daha çok devletin başka bir yolla çözüm getiremedikleri sorunları için giriştikleri silahlı çatışma; diplomatik ilişkileri keserek giriştikleri silahlı mücadele; harp.

  2. 2

    Başka bir devletin baskısına boyun eğmemek için başvurduğu güç kullanma girişimi.

  3. 3

    Bu türlü çatışmayı yönetme sanatı.

  4. 4

    Gruplar, ülkeler, ticarî kurumlar arasındaki kanlı çatışmaya dönüşmeyen mücadele.

  5. 5

    İnsanlar arasındaki kavga; düşmanlık.

  6. 6

    Hayvanlar arasındaki mücadele.

  7. 7

    Bir şeyi elde etmek için çaba harcama; uğraşma; didinme.

  8. 8

    Bir güçlüğü yenmek için direnme; mücadele.

  9. 9

    Bir davayı savunmak ve yaymak için gösterilen gayret.

  10. 10

    Bir kötülüğü ortadan kaldırmak için büyük bir direnç ve sabırla sürdürülen eylem ve hareketlerin tümü; mücadele; savaşım.