mütekabiliyet

kelimeis.(müteka:biliyet)

Ar.müteḳābil > müteḳābiliyyet

متقابليت

  1. 1

    Karşılıklı olma durumu; karşı karşıya olma; karşılıklılık.

  2. 2

    fel.Karşılıklılık.