pir

kelimeis.(pi:r)

Far.pīr

پير

  1. 1

    Yaşlı; çok yaşlı; koca; ihtiyar.

  2. 2

    mecaz.Herhangi bir konuda deneyimli olan kimse.

  3. 3

    Bir meslek veya sanatın kurucusu olan kimse.

  4. 4

    tasvf.Kendisi dinî yönden tehlikeli ve yanlış yolları bildiği gibi müritlerine de bildiren ve onları koruyan, doğru yolu bulmalarına yardımcı olan, kendini Tanrı yoluna adamış olan kişi; bir tarikatın kurucusu.

  5. 5

    İmparatorluk döneminde, düşman bölgesinden ele geçirilen esirlere verilen ad.

  6. 6

    Eskiden, bir tarikata bağlanan ya da tarikat niteliği taşıyan mesleklerin, loncaların, fütüvvet kuruluşlarının başında bulunan yöneticilere verilen ad.

  7. 7

    sf.(Kişi için) yaşlanmış; ihtiyarlamış; kocamış; yaşlı; ihtiyar; koca.

  8. 8

    zf.Eylemin şiddetini vurgular; iyice; adamakıllı.