ayrım

kelimeis.

eT aḏ-ır-mak > aḏ-ır-ım > ayrı-m

  1. 1

    Ayırmak işi ve sonucu; tefrik.

  2. 2

    Nesneleri ve insanları birbirinden ayıran özellik; fark.

  3. 3

    Benzer şeylerin birbirine karışmasını önleyen ayrılık; başkalık; farklı oluş.

  4. 4

    Bir bölüm içinde yer alan ikinci, üçüncü derecedeki bölümler; alt bölüm.

  5. 5

    Ayrılma yeri, ayrılma başlangıcı.

  6. 6

    psikol.Değişik uyaranları algılayarak birbirinden ayırt edebilme yetisi.

  7. 7

    {ağız}Kadınların başlarına süs olarak dizdikleri paralar.

    [DS]

  8. 8

    {ağız}Yol ayrımı; kavşak.

    [DS]

  9. 9

    {ağız}Bölüm; bölük; parça.

    [DS]