rehin

kelimeis.

Ar.rehn

رهن

  1. 1

    Bir borca karşılık, borçlu tarafından borcunu ödediği zaman geri almak üzere alacaklıya geçici olarak vermiş olduğu değerli şey; tutu; ipotek.

  2. 2

    huk.Bir borcun ödenmemesi durumunda, alacaklıya rehin konulan eşyayı paraya çevirterek öncelikle alacağını tahsil etme yetkisi veren aynî hak.