üzügsüz

kelimezarf

{Eski Türkçe}

Köken

üz-mek > üz-ük > üzük-süz

1
Durmadan; kopmadan; fasılasız; aralıksız; daimî; daima.
Eski Uygur Türkçesi Sözlüğü·Eski Türkçenin Grameri