badırdamak

kelimef.

bad (yans.) > bad-ır-da-mak

  1. 1

    Ne söylediği anlaşılmayacak biçimde konuşmak; homurdanmak.

  2. 2

    Gereksiz yere söylenmek.

  3. 3

    Konuşmak; laf etmek; çene çalmak.

  4. 4

    Çekişmek; kavga etmek.

  5. 5

    Gürültü etmek.

    [DS]