meşe

kelimeis.

Far.bīşe (orman, meşelik, sazlık) =>

مشه

  1. 1

    {ağız}{eAT}Orman; ormanlık.

    [DS]

  2. 2

    bot.Kayıngillerden, yaprakları düz kenarlı ve sarmal dizili, odunu çok sık dokulu, bir evcikli, erkek çiçekleri uzun tırtılsı başaklar hâlinde, dişi çiçekleri sapsız, sağlam keresteli, büyük ve gösterişli, yaprağını döken ve dökmeyenleri ile üç yüz kadar

  3. 3

    {ağız}Çalılık.

    [DS]

  4. 4

    sf.Meşe ağacından yapılmış olan.