bınk

kelimeis.

#13902

Köken

bı~ / bıng / bınk / böng / bunk / bung / bü~ / büng / bünk (yans.)

1
Bir sıvının kaynar gibi kabarıp sönmesini, bir yerden veya kaynaktan aralıklı olarak çıkışını anlatan kök. bınk-ıl-da-mak, bınk-ıl-da-y-ık.
[Zülfikar]